Ó mæ godd!

Í dag er 17. júní og allir Íslendingar fagna sjálfstæði þjóðarinnar í rigningunni, nema ef til vill þeir óframsýnu menn sem vildu halda sambandi við Dani á fyrri hluta 20. aldar. Til að halda upp á daginn með réttum hætti létu Íslendingar í Texas rigna á sig, rétt eins og þeir væru staddir á miðju Lækjartorgi.

Í dag er líka haldið upp á Father's Day í Amriku og voru gjafirnar ekki af verri endanum. Fyrsta gjöfin barst í gær frá Steve félaga sem lét af hendi rakna forláta Glasgow Celtic skyrtu. Ég skuldaði honum bjórtunnu eftir veðmál um hvort Liverpool eða Chelsea yrðu ofar í deildinni síðasta keppnistímabil og ekki var fyrr búið að afhenda tunnuna en að búið var að veðja um næsta tímabil líka.

Næsta gjöf var frá Bjarnanum. Hann spilaði síðasta leikinn á sínu tímabili í dag og hefur önnur eins frammistaða ekki sést síðan í bikarúrslitaleik Liverpool og Everton þegar Ronnie Whelan lék upp allan völlinn og gaf snilldarsendingu fyrir markið, beint á Ian Rush, sem þrumaði boltanum snyrtilega í fjærhornið framhjá Bobby Mimms. Strákurinn spilar venjulega í vörn en hann lét það ekki stöðva sig í að skora þrjú mörk og stjórnaði spilinu eins og herforingi. Að gleðja pabba sinn með slíkum hætti er auðvitað ekki hægt að meta til fjár.

Aðalgjöfin kom svo alveg óvænt og óvart. Eftir leikinn þurfti pabbinn að fara í barnageymsluna þar sem Ketill var að líta eftir minnsta bróður sínum og þá gekk framhjá maður í Liverpool-æfingagalla og það tók ekki margar sekúndur að átta sig á að þar var enginn annar á ferð en Ronnie Whelan sjálfur!


Bloggari áttar sig á að hann hefur séð herra Whelan.

Ó mæ godd! Meðan allir héldu upp á Ian Rush og Kenny Dalglish var Ronnie Whelan alltaf í uppáhaldi hjá mér. Ég veit ekki hvers vegna það var en kannski voru það ótrúleg þrumuskotin langt utan af velli eða öryggið sem hann skapaði á miðjunni. Hver veit? Hvað átti nú til bragðs að taka? Jú, besta ráðið var að ná í þjálfarann hans Bjarna og spyrja hann hvort hann vissi til þess að Liverpool væri með eitthvað gigg í gangi á svæðinu og hvort þetta gæti virkilega verið Ronnie sjálfur. Það stóð heima og þjálfarinn, Patrick, vildi endilega hitta manninn því þeir eru báðir frá Írlandi og Patrick sagðist hafa átt samskipti við hann á árum áður. Þetta var fullkomin afsökun til að abbast upp á manninn.


Ronnie gleðst yfir að sjá tryggan aðdáanda.

Ég fór með krakka- og konuskarann til fundar við hetjuna og átti stutt spjall við hann. Hann er hér til þess að halda þjálfaranámskeið og eflaust til þess að njósna um leikmenn fyrir Liverpool. Hann sagði mér að því miður væru þeir ekki að leita að neinum 37 ára en að hann væri til í að líta á þá yngri eftir fáein ár.

Því miður tókum við ekki almennilega myndavél með og það hefði óneitanlega verið skemmtilegra að vera í Liverpool-peysunni en það spillti samt ekki gleðinni fyrir stóra barninu.


Ketill Dalglish, Ronnie Whelan, Gummi Gillespie, Anton Kennedy og Bjarni Venison.