Þar kom að því: 42
Undanfarið hefur læðst að mér sá grunur að hér í Texas geti verið heitt á sumrin. Í útvarpinu heyrast hótanir um skömmtun á rafmagni þar sem því er öllu spandérað í loftkælingu og í blaðinu má lesa áætlanir um vatnsskömmtun þar sem of miklu sé sullað á skrælnaða garða og lóðir. Bjarni fékk með sér eyðublað heim um daginn þar sem við vorum beðin um að gefa til kynna hvort hann mætti vera úti þegar ósónmagn í loftinu næði ákveðnu stigi sem þeir nefna hérna orange. Engar hörmungar hafa þó enn dunið yfir og við höfum fengið að hafa rafmagn og vatn í friði.
Þrátt fyrir allt þetta hef ég látið mér fátt um finnast þegar fólk kvartar yfir hita. Ég veit ekki hvort ég er svona ótrúlega svalur eða bara lengi að fatta en mér hefur líkað hitinn ágætlega. Sólin breiðir örlítinn lit yfir hina pappírshvítu íslensku húð og svo skilst mér að líkaminn verði uppfullur af D-vítamíni í sólinni sem hlýtur að vera afskaplega hollt. Auðvitað svitnar maður stundum en þá fær maður sér bara kalt vatn eða fer í sturtu. Í húsum, bílum, búðum, skrifstofum og annars staðar þar sem maður þarf að vera yfir daginn eru kælikerfi á fullu spani og ekki hægt að kvarta yfir hita þar. Ef maður er svo heppinn að vera staddur við sæmilega stórt vatn eins og við gulræturnar og gestir vorum í gær má stinga sér út í það sér til kælingar. Ég hef því ekki séð neina ástæðu til að setja neitt út á veðrið - þar til í dag.
Í dag lyppaðist ég loks niður fyrir hitanum. Ég er nokkuð viss að það hefur verið svona heitt fyrr í sumar en ég man þó ekki eftir því. Það má því segja að það sé vísindalega sannað að það þurfi rétt rúmar 42 gráður á Celsius-skala til þess að ég segi: "Úff, það er rosalega heitt í í dag."
Úff, það var rosalega heitt í dag!
Það var lítið farið að kólna þegar við fórum öll í bæinn að fá okkur kvöldmat. Bryndís og Orri buðu upp á sushi á Kobeya og ís í eftirrétt á Milwaukee Joe's. Þetta var allt ljómandi gott og kunnum við þeim bestu þakkir fyrir: Arigato Orri-san & Bryndís-san. Þar að auki var orðið örlítið svalara klukkan níu í kvöld þ.a. lífið var bara orðið býsna gott aftur.
Salut!
Þrátt fyrir allt þetta hef ég látið mér fátt um finnast þegar fólk kvartar yfir hita. Ég veit ekki hvort ég er svona ótrúlega svalur eða bara lengi að fatta en mér hefur líkað hitinn ágætlega. Sólin breiðir örlítinn lit yfir hina pappírshvítu íslensku húð og svo skilst mér að líkaminn verði uppfullur af D-vítamíni í sólinni sem hlýtur að vera afskaplega hollt. Auðvitað svitnar maður stundum en þá fær maður sér bara kalt vatn eða fer í sturtu. Í húsum, bílum, búðum, skrifstofum og annars staðar þar sem maður þarf að vera yfir daginn eru kælikerfi á fullu spani og ekki hægt að kvarta yfir hita þar. Ef maður er svo heppinn að vera staddur við sæmilega stórt vatn eins og við gulræturnar og gestir vorum í gær má stinga sér út í það sér til kælingar. Ég hef því ekki séð neina ástæðu til að setja neitt út á veðrið - þar til í dag.
Í dag lyppaðist ég loks niður fyrir hitanum. Ég er nokkuð viss að það hefur verið svona heitt fyrr í sumar en ég man þó ekki eftir því. Það má því segja að það sé vísindalega sannað að það þurfi rétt rúmar 42 gráður á Celsius-skala til þess að ég segi: "Úff, það er rosalega heitt í í dag."
Úff, það var rosalega heitt í dag!
Það var lítið farið að kólna þegar við fórum öll í bæinn að fá okkur kvöldmat. Bryndís og Orri buðu upp á sushi á Kobeya og ís í eftirrétt á Milwaukee Joe's. Þetta var allt ljómandi gott og kunnum við þeim bestu þakkir fyrir: Arigato Orri-san & Bryndís-san. Þar að auki var orðið örlítið svalara klukkan níu í kvöld þ.a. lífið var bara orðið býsna gott aftur.
Salut!

1 Comments:
Er fólk ekki alltaf síkvartandi, úff allt of heitt, mætti nú alveg fara að kólna smávegis, en um leið og sólin dregur sig í hlé, þá byrjar væl um að sumarið sé ömurlegt og bara komið haust strax (varla á þetta samt um Texasbúa, frekar Bretana) En jú, fínt að fá D vítamín í líkamann, passaðu bara að húðin á þér verði ekki eins og gamall leðurjakki.
Kveðja frá okkur hér í haustlandinu.
By
Anonymous, at 4:57 AM
Post a Comment
<< Home