Líftóran

Þær gerast varla ferskari eða meira spennandi fréttirnar af Gulrótargötunni en þessi. Klukkan er langt gengin í þrjú um nótt og ég get ekki sofið heldur sit hér og reyni að róa taugarnar með lestri og nú skrifum.

Til þess að reyna að koma í veg fyrir að ég færi á fætur klukkan fimm að morgni til eins og gerðist í gærmorgun hélt ég mér vakandi til rúmlega miðnættis. Það bragð virtist ganga ágætlega því ég sofnaði fljótlega eftir að ég var kominn í stellingar til þess. Áður að því kom gekk ég um hús og tryggði að gluggar og dyr væru lokaðar og læstar og setti öryggiskerfið á. Klukkutíma seinna rumska ég við það að maður gengur inn í svefnherbergið okkar Fríðu á efri hæðinni og þar sem ég opna augun til að átta mig betur á aðstæðum fer öryggiskerfið í gang með hávaða og látum sem myndu sóma sér vel á dómsdegi.

Mér er engan veginn ljóst hversu langan tíma næstu atburðir tóku en það hafa ekki liðið margar sekúndur frá að ég varð mannsins var að ég var búinn að tryggja að hann væri skaðlaus, stökkva niður til að slökkva á kerfinu, upp aftur til að gæta að fjölskyldunni og kominn með símann í hendurnar til þess að svara öryggisgæslunni þegar hún hringdi. Ef ég gæti kallað fram þennan hraða og viðbragðsflýti oftar nyti ég sennilega meiri virðingar í fótboltafélaginu.

Það þarf varla að taka það fram að það var að sjálfsögðu helsta uppspretta frétta á heimilinu, hr. B. Þ. Guðmundsson, sem var valdur að ævintýrum næturinnar. Blessaður drengurinn vaknaði af svefni sökum þorsta og fór niður til þess að fá sér að drekka. Hann nær ekki í glösin í eldhússkápunum nema fara upp á stól og hefur sennilega ekki viljað valda ónæði með því að draga hann til. Þess vegna brá hann á það ráð að sækja sér eitthvað í ísskápinn í bílskúrnum þar sem við geymum vatn og Gatorade og þess háttar. Við það fór kerfið að pípa og hann varð hræddur og ætlaði að leita á náðir foreldranna og að sjálfsögðu fór svo kerfið í gang þegar enginn vildi slá inn kóða til að taka það af.

Bjarninn sefur nú rótt enda hefur hann fengið fullvissu þess að það er ekki hægt að drepa föður hans úr hræðslu. Ef þetta dugði ekki til þess dugar ekkert. Ég hef sennilega fengið tveggja ára skammt af adrenalíni og það er verst að þetta náðist ekki á filmu því þetta hefur sennilega litið út eins og atriði í Tomma og Jenna þar sem líkaminn hleypur á undan sálinni og svo renna þau aftur saman í eitt. Það er auðvitað ekki hægt að sofna strax eftir svona lagað og því sit ég hér svona ljómandi ferskur með bros á vör um miðja nótt.

Hvers vegna var maður ekki varaður við svona löguðu áður en maður fór að eiga börn?

Öll dýrin í skóginum

Í dag fannst geisladiskur með ævintýrum dýranna í Hálsaskógi og hefur hann verið í spilun meðan heimalærdómi var sinnt og Yatzhee leikið. Það var ágætt að rifja upp lögin sem íbúar skógarins samþykktu því ég ætla nú að setja svipuð lög hér í Gulrótaskógi. Greinar 1 og 3 verða sennilega samþykktar í fyrstu umræðu en þær fjalla um að öll dýrin eigi að vera vinir og að þeir sem eru latir og nenna ekki að afla sér matar megi ekki taka mat frá öðrum. Hins vegar ætla ég að koma annarri grein í gegn með smávegis breytingum frá því sem samþykkt var í Hálsaskógi og skal hún hljóða svo:

• Ekkert dýr má vekja annað dýr (nema það eigi að mæta í skólann).

Ég tel víst að góður meirihluti kjósenda sé fylgjandi tillögunni en það gæti sett strik í reikninginn að hver og einn hefur neitunarvald og þar liggur hundurinn grafinn: ákveðinn minnihlutahópur gæti gefið frat í hvað öðrum finnst og mun sennilega standa fast á þeirri kröfu sinni að fá að stunda uppvakningar á hvaða tíma sólarhrings sem er. Það gæti alveg farið svo að önnur grein kæmist ekki í gegnum atkvæðagreiðslu fyrr en eftir marga mánuði.

Litli tannlausi þrjóturinn (jæja, hann hefur tvær tennur) gerði mér lífið leitt síðustu nótt og eftir að hann gafst loksins upp fyrir mútum og stærðarmun um klukkan fjögur var Óli lokbrá búinn að hafa sig á brott og engin leið til að sofna aftur. Því horfði ég á upptöku af formúlunni (húrra fyrir tækniundrinu) og las í bók til klukkan níu í morgun þegar augun loks skelltust aftur með háum dynk. Ég reyni að ná orku úr sólskininu hér fyrir aftan hús og hvílast en hljóðabelgurinn þarf greinilega að tjá sig mikið og hátt þ.a. hvíld verður sennilega að bíða þar til dýramamma kemur heim úr verslunarleiðangri.