Í gær þurfti ég að paufast á fætur klukkan hálffimm um miðja nótt til þess að busta tennur og klæða mig áður en ég tók leigubíl út á flugvöll. Þaðan flaug ég við annan mann til San Antonio til þess að fara á fund.
Flugið var átakalaust og stutt. Uppgefinn flugtími er 55 mínútur en Bóeinginn var varla kominn í tilskylda flughæð áður en flugið var lækkað aftur fyrir lendingu. Í bílaleigubílnum komumst við að því okkur vantaði gögn fyrir kynninguna sem við ætluðum að halda á fundinum. Við redduðum því á þann hátt að vel hefði sómt sér í James Bond-mynd: Mike keyrði upp að næsta hóteli þar sem ég stökk inn í andyrið með fartölvuna undir arminum. Þar settist ég niður og tengdist inn á þráðlausa netið, sótti gögnin sem okkur vantaði og lagaði þau svo meðan við ókum á fundinn.
Fundur gekk vel allir voru glaðir. Eftir ótal handabönd, "Nice to meet you" og "Have a good one" ókum við Mike á veitingastaðinn El Mirador sem mælt hafði verið með við okkur. Mjög frambærilegur mexíkanskur veitingastaður og hreint ekki slæmur matur. Í þann mund er við vorum að renna niður síðustu bitunum kemur þjónn og spyr hvort við séum á vínrauðum Malibu. Jú, það passaði. "Þið ættuð kannski að kíkja á hann". Við stukkum upp og út á bílastæði með öndina í hálsinum. Þegar ég sá bílinn flaug örsnöggt í gegnum huga mér samtal okkar Mike áður en við fórum inn á staðinn:
Maður 1: "Hey, Mike, ættum við að taka tölvurnar með okkur eða setja þær í skottið?"
Maður 2: "Nah, þær verða í lagi þarna."
Einhverjir bölvaðir glæpamenn höfðu stútað annarri afturrúðunni, teygt sig inn og kippt báðum fartölvunum úr aftursætinu. Það er ekki laust við að dálítill pirringur hafi gert vart við sig. Það var auðvitað hvorki tangur né tötur að sjá af bölvuðum glæpamönnunum og enginn hafði séð neitt fyrr en um seinan.
Hringt var á lögregluna og officer "De De" Brown var fljót á staðinn. Hún skoðaði verksumerki af fagmennsku og spurði okkur hvað hefði gerst og hvers væri saknað. Okkur var lítil huggun í því þótt hún fullvissaði okkur um að hún hefði aldrei þurft að eiga við svona lagað innbrot í bíl í þessu hverfi um hábjartan dag. Hlutverk officer Brown er að handtaka bölvaða glæpamenn en ekki nákvæm rannsóknarvinna og því kallaði hún á aðstoð. Hún barst um hálftíma síðar í formi Ross spæjara. Hann fór yfir stöðuna og leitaði að fingraförum en ekkert haldbært fannst. Detective Ross sagði að þarna hefðu bölvaðir glæpamenn verið á ferð, þaulæfðir en þrautheimskir.
Það var létt að fara í gegnum öryggisgæslu á flugvellinum þegar við flugum aftur heim síðdegis. Það var ekkert meðferðis nema veski, sími og húslyklar. Ég ætlaði að fá far með Mike á skrifstofu þegar við komum til Dallas en auðvitað voru bíllyklarnir hans í fórum einhverra bölvaðra glæpamanna í San Antonio. Varalyklar birtust þó um síðir og við komumst heim.
Það eru svo sem litlar líkur á að tölvur eða töskur komi aftur í leitirnar en bestu líkurnar eru ef bölvaðir glæpamennirnir eru nógu heimskir til að fara með tölvunar til veðlánara. Löggan gefur þeim upp raðnúmer og veðlánararnir eiga að sjá strax hvort græjurnar eru stolnar eða ekki. Hins vegar geri ég mér engar vonir um að sjá aftur fínu Bose-heyrnartólin mín, gleraugu og annað smádót. Það versta er kannski að ég átti afrit af flestum gögnum í tölvunni en það var, já, geymt í töskunni með tölvunni. Ljós í myrkrinu er það að ég fékk nýja fartölvu fyrir 6 vikum eða svo og það var ekki enn búið að eyða gögnum út af gömlu tölvunni.
Ég áttaði mig á því þegar heim var komið að sjokkið hafði verið svo mikið að ég steingleymdi að bregða Nokia-símanum á loft sem annars hefur tekið myndir af mörgu ómerkilegra en glæpavettvangi.
Í San Antonio er Alamo-virki þar sem Texas-búar lýstu yfir sjálfstæði frá Mexíkó einhvern tíma á þarsíðustu öld. Þar börðust fáein hundruð ásamt Davy Crockett innan virkisveggja við nokkur þúsund mexíkanska hermenn og lutu loks lægra haldi eftir 13 daga. Þessi bardagi varð til þess að Lýðveldið Texas var stofnað og er það enn þann dag í dag þakkað þessum hraustu hetjum. Það væri óskandi að ungir menn í San Antonio tæku sér þessa forfeður sína til fyrirmyndar í stað þess að gerast bölvaðir glæpamenn.
