Mannvísindatilraunir

Hr. Anton er farinn að labba og því hafa hlaupin á eftir honum aukist til muna. Þetta er tiltölulega nýbyrjað þannig að við höfum alveg við honum ennþá. Hins vegar fer honum hratt fram og þess vegna er tilvalið að dvelja næstu tvær vikur hjá tengdó. Þar er nóg af nýju dóti sem vekur forvitni og því ætti Anton að vera orðinn vel sprækur þegar dvölinni lýkur. Ég held að amma hans komist líka í gott form og það verður flott að sjá hana skutla sér eins og Bruce Grobbelaar á eftir vösum og styttum sem Anton gerir sig líklegan til að ráðast á. Þegar hann hefur verið innan um allt fíneríið hennar ömmu í tvær vikur finnst honum örugglega ekkert gaman að eltast við dótið hérna hjá okkur sem glansar ekki svona mikið og gerir ekki eins skemmtilegt hljóð þegar það dettur á gólfið. Hann dundar sér því væntanlega ánægður með dótið sitt og lætur annað í friði sem hann má ekki hafa. Ég hlakka til að sjá hvort ég hafi rétt fyrir mér með þetta. Niðurstöður ættu að liggja fyrir eftir mánuð eða svo.

Á morgun verður haldið með leigubíl út á flugvöll og síðan með nokkrum flugvélum til Keflavíkur. Við verðum á Íslandi í tvær vikur og síðan verður farið aftur heim. Hér ætti að verða orðið hlýtt og notalegt þá og kominn tími til að svipta kóverinu af grillinu og sækja sér smávegis nautasteik í kaupfélagið.


Amma Kata fær hjálp frá Björgvini og Steinari
við að fjarlægja dýrmætasta silfrið.

Framtíðarspá iPods hins illa

Þeir sem til þekkja á Gulrótargötunni vita að þar á bæ rígheldur maður nokkur í leifarnar af knattspyrnuferlinum. Einstaka menn virðast geta haldið áfram að spila frameftir öllum aldri, sérstaklega ef þeir hafa verið duglegir að æfa sig. Þar má nefna til dæmis Stanley Matthews sem spilaði sinn síðasta leik þegar hann var kominn á sextugsaldur og auðvitað hinn fertuga Teddy Sheringham sem Eggert Magnússon eignaðist með húð og hári þegar hann keypti West Ham um daginn. Hins vegar eru ekki allir í svo góðu formi og þarf fleiri og fjölbreyttari æfingar en þær að sitja á stól allan daginn til að vera keppnisfær. Það er til dæmis ágæt hugmynd að fara út að hlaupa en það er bara svo agalega leiðinlegt. Til að slá á leiðindin fékk ég iPod lánaðan hjá Fríðu og setti saman lista af lögum, um það bil 25 talins, með frekar hröðu tempói til þess að halda mér við efnið. Vissulega væri skemmtilegt og menningarlegt að hlusta til dæmis á níundu symfóníu Bíthófins en það virkar líklega ekki hvetjandi. Þess vegna var rokkið frekar valið.

Liðinu okkar tókst af miklu harðfylgi og heppni að ná fyrsta sæti í riðlinum okkar og á þriðjudag hefst útsláttarkeppnin og því eins gott að undirbúa sig vel. Þess vegna klæddi ég mig í hlaupagallann og dreif mig út með iPod, þrátt fyrir frosthörkur og kulda. Ég lét apparatið velja lög af hlaupalistanum af handahófi og þá komst ég að því að það er meinfýsið og getur spáð fyrir um framtíðina. Fyrsta lag á dagskrá var Bensínskrímslið skríður með Svarthvítum Draumi úr Kópavogi. Þessu fannst mér vera beint til mín og jók því hraðann örlítið til að eiga ekki á hættu að góðhjartaður nágranni kæmi út og byði mér sæti. Áfram var skrölt (skriðið?) eftir gangstéttum, nokkrar vinstri beygjur og álíka margar hægri beygjur. Þá var ég kominn á beinu brautina, orðinn sæmilega heitur og örlítil vonarglæta farin að gera vart við sig einhvers staðar í bakhöfðinu um að geta haldið uppi sæmilegum hraða. Einmitt þá urðu lagaskipti og það er varla tilviljun að hitt íslenska lagið á listanum varð fyrir valinu hjá glymskrattanum. Það er með hljómsveitinni Íkarusi, sem var nefnd eftir ungverskum strætóum sem Reykjavíkurborg flutti inn til reynslu á sínum tíma. Íkarus gaf einungis út eina plötu, Rás 5 - 20. Tolli Morthens, annar söngvara Íkarusar, sagði í viðtali á sínum tíma að þetta nafn hefði verið valið til þess að bögga Steinar Berg sem hafði gefið út tvær safnplötur sem nefndust Rás 3 og Rás 4. Hann þyrfti því að láta næstu safnplötu heita Rás 21.

Hvar var ég? Já, einmitt, þarna. Lagið sem iPod valdi var Svo skal böl bæta og það lá við að ég stoppaði og labbaði heim þegar það byrjaði því ég vissi hvernig fyrsta línan í texta Megasar (sem var hinn söngvari Íkarusar) hljómar: "Launaþrællinn hnígur niður lafmóður með ægilegan sting". Ég þrjóskaðist þó við og hélt áfram að hlaupa, helst til þess að komast sem fyrst heim því það var skrambi kalt. Þangað komst ég að lokum og eftir mikinn endasprett var ég kominn með ægilegan sting, orðinn lafmóður og þar að auki krókloppinn á höndunum. Te var hitað í skyndi og notað til að skola niður vænum skammti af smákökum sem munu örugglega gefa mér gríðarlega orku á þriðjudagskvöldið.


Bölvað kvikindið gerir ekki grín að mér aftur.


Að lokum er rétt að geta þess að hvorki voru keyptir fleiri Íkarus-vagnar né gefnar út fleiri safnplötur kenndar við Rásir.

Nýtt ár og stöff

Aftur liðu jól og áramót í Amriku án mikilla átaka. Ég geri ráð fyrir að allt tiltækt púður sé notað í fjarlægum löndum til að sprengja upp vondukalla og því er lítið um ljósadýrð hér. Það er nú kannski ekki alveg satt því það er talsvert um jólaljós úr rafmagni. Það sem vantar líklega til að gera þessa klassísku jóla- og áramótastemningu er snjór og slabb.

Hins vegar er nógur snjór hjá mér núna því ég er staddur upp á reginöræfum. Þessa vikuna er ég að vinna í Denver í Colorado og hér er allt í snjó og slabbi. Hver kannast ekki við þessa skemmtilegu tilfinningu að vera í blautum skóm og láta bíla sem keyra fram hjá ausa yfir sig bleytu? Þetta er hreinlega eins og að vera staddur á Strandgötu í Hafnarfirði.

Þegar gengið er út úr lyftunni á sjöundu hæð á hótelinu blasir við skilti sem tilkynnir hátíðlega að hæð yfir sjávarmáli sé 5.430 fet. Það er langleiðin upp á Hvannadalshnúk og kuldinn hér er svipaður og ég ímynda mér að sé þar. Ég held að ég sé líka alveg við það að fá háfjallaveiki. Ég veit ekki hvernig hún lýsir sér en hún hlýtur að vera hræðileg.

Það gekk illa að finna hótel nálægt staðnum sem ég er að vinna á og ég komst að því í dag hvers vegna það er; hér er einhver svakalegasta beljuráðstefna sem fyrir finnst vestan Alpafjalla. Það er allt fullt af kábojum og fylgdarliði þeirra. Það má hafa mikla skemmtun af því að hlusta á þá því þeir tyggja allir skro og taka í vör og talandinn minnir á gúmmíteygju.

Ég á flug heim á föstudag en á fimmtudag er spáð fannfergi svo kannski fer ég hvergi fyrr en í vor. Ég læri þá bara að tyggja skro og redda mér einhvers staðar vinnu því ég hef mikla reynslu af því að moka flór.