Fönn, fönn, fönn, fönn, íslensk(t) fönn

Hér hefur verið undarlegt að vera undanfarna daga. Okkur er sagt að þessi vetur hafi verið óvenju þurr og hlýr en allur sá kuldi sem vantað hefur réðst á okkur á fimmtudagsnótt og sýnir ekki á sér neitt fararsnið. Ég ætlaði út áðan að tína upp rusl af lóðinni fyrir framan en það var allt frosið fast þannig að ég hafði ekki erindi sem erfiði og flýtti mér inn aftur.

Eflaust hefur manni oft orðið kalt á Íslandi en ég man ekki eftir að hafa nokkurn tíma verið kaldara en nótt eina um vetur á Akureyri þegar ég rölti af skemmtistað á hótel KEA. Ég held að mér hafi verið kaldara í dag. Vissulega eru fáir sem fara út á stuttermabol á Íslandi í febrúar og ég hefði betur látið það ógert í dag. Kannski er það rakanum að kenna en loks uppgötvaði ég hvað það þýðir þegar kuldinn nístir í gegnum merg og bein. Eftir um það bil þrjár sekúndur úti við fann ég hvernig blóðið kristallaðist, augun frusu föst og húðin minnkaði um tvær stærðir. Kuldinn er ekki svo svakalegur þegar maður lítur á hitatölurnar, eitthvað um 2 – 3 °C undir frostmarki. Kannski er það rakinn sem veldur því að manni verður svo kalt, kannski væntingarnar um meiri hita eða kannski bara kjánaskapurinn að fara út á stuttermabol.

Við Bjarni fórum á rúntinn áðan og það minnti mig á akstur eftir Álftanesveginum þegar við sáum nokkrar snjóflyksur reyna að ná til jarðar í skininu frá ljósastaurunum og örlítil héla myndaðist á framrúðunni. Það vantaði bara smávegis snjófjúk í vegarkantinn til að gera flassbakkið fullkomið en snjókornin voru ekki nógu mörg til þess og þar að auki er slíkt örugglega bannað með lögum hérna.

Það eina sem hægt er að gera í svona kulda (og næstum íslenskri fönn) er að koma sér vel fyrir í sófa með sjóðandi heitt te og bakkelsi. Það er reyndar ekki alveg satt. Það væri hægt að fara í heitt bað eða skríða undir sæng. Það myndi líka virka vel.

Akkúrat núna eru væntanlega einhverjir að skríða undir sæng í Vestmannaeyjum enda er að koma morgunn þar. Partý ársins (og íslenskt fönn) hefur staðið yfir þar í kvöld þar sem ættingjar, vinir og annað drykkjufólk hefur haldið upp á afmælið með Kollu. Væntanlega hefur eitthvað annað verið drukkið þar en te og því örugglega kærkomið að liggja lengi undir sæng á morgun og fara svo í heita sturtu. Útvarpið hjálpaði okkur við að komast í stuð með Kollu og félögum því Fríða fann einhverja stöð sem spilaði Pat Benatar, Go-Go’s, Prince og annað eldgamalt stöff frá 1982. Nú er hins vegar kominn tími til að leggja stuðið til hliðar og safna kröftum fyrir fótboltann á morgun.

Nafnarugl

Stóri bróðrinn á heimilinu hefur vanið sig á að kalla litla bróður sinn Barnið eða Litla Barnið. Í morgun vorum við að spyrja hann út í þetta og hann gaf þá einföldu skýringu að hann vildi bara kalla hann þetta. Bjarni sagðist þó vita að drengurinn héti tveimur nöfnum, Anton og Karl, og fannst snjallt að geta kallað hann hvoru nafninu sem hann vildi. Honum var bent á að hann héti sjálfur tveimur nöfnum og það virtist koma honum dálítið á óvart. Eftir augnabliks umhugsun kviknaði þó ljós: "Já! Bjarniþór og Guðmundsson!" Það er áhugavert að hann virðist hafa haldið að Bjarni væri stytting.

Á morgun byrjar fótboltavertíðin á bænum. Í vikunni kom loks símtal frá fótboltafélaginu sem við skráðum Bjarna í fyrir mörgum vikum síðan. Eftir að búið var að leiðrétta misskilning og koma öllum í skilning um að hann væri strákur en ekki eitthvað annað var hann skráður í lið sem heitir Smashers. Sá sem sér um liðið heitir Steve og er að öllum líkindum frá London. Hann heldur með Chelsea og fannst frábært að fá Íslending í liðið. Hann ákvað með það sama að Bjarni yrði númer 22, eins og Ædúr Gúdjonnsen. Allir leikirnir eru spilaðir á sunnudagseftirmiðdögum þ.a. við þurfum ekki að hafa áhyggjur af því að hafa ekkert að gera á sunnudögum fram í apríl. Við fórum í íþróttabúðina í gær og keyptum takkaskó og legghlífar og annað sem þarf til þess að tækla lappirnar undan öðrum fimm ára krökkum.

Gönguferðinni sem var á dagskrá í dag var frestað vegna veðurs. Þetta minnir helst á íslenskt haust því hér er bjart og hvasst. Hitinn er örugglega ekki meiri en 10 °C og ekki er hundi út sigandi í slíkt. Dagurinn verður því notaður í tiltekt og prufukeyrslu á nýju ryksugunni. Það verður spennandi að sjá hvernig hún stendur sig. Sú gamla var og er slíkt skrapatól að ég var nærri búinn að skrifa um þá hörmung en ákvað að hlífa lesendum við þeirri sorg. Við skulum láta duga að minnast á að mér kom í hug orðið "skrippildi" sem ég held að Kalli frændi hafi fundið upp fyrir 25 árum og eigi einkarétt á. Nýja ryksugan drífur sjálf ef maður kýs að láta hana gera það og hlakka ég mikið til að prófa þann fídus.

Hey Ho, Silver! Away!


Hvatning fyrir ömmur að senda mér nammi.

Ofurskálin

Í dag er úrslitaleikurinn í þessum óskiljanlega ameríska fótbolta. Ég hef aldrei náð neinum tengslum við þetta sport en það er samt ágætt að horfa á þetta einu sinni á ári. Við Anton ætlum að fara til Gary Goodman og láta hann útskýra fyrir okkur hvað gengur á en á meðan ætla Bjarni og Fríða í bíó með Maggie og Becky. Það er dálítil athöfn að horfa á svona fótbolta þ.a. ég hef verið að undirbúa Anton með því að kenna honum að öskra dálítið og hvetja sína menn. Reyndar veit ég ekki hverjir eru að spila þ.a. hann getur öskrað hvenær sem honum sýnist. Kalli frændi sagði mér áðan að í öðru liðinu væri mikill skákáhugamaður og ætla ég að hafa það sem mitt lið í dag.

Annars er gott að frétta af fólkinu hér. Anton dafnar vel og það er ekki að sjá að hann hafi þurft að vera á vökudeild. Hann er duglegur að drekka matinn sinn og ég býst við að hann sé að drífa sig að stækka því hann sefur svo mikið. Það heyrist varla múkk í honum nema þegar hann vill fá að borða. Það þarf mjög lítið að hafa fyrir honum en það getur auðvitað breyst án fyrirvara. Við fórum út með hann í göngutúr í fyrsta skipti í gær. Við röltum aðeins um miðbæ Southlake og keyptum okkur kaffi og ís í nepjunni.

Það er gott að hafa stóran bróður á heimilinu því hann segist skilja hvað sá litli er að segja. Ekki skiljum við foreldrarnir hjalið en samkvæmt túlkinum eru heilmiklar umræður í gangi um íþróttir og teiknimyndir í sjónvarpinu. Við höfum ekki annarra kosta völ en að trúa því sem okkur er sagt og ekki ber á öðru en að það ríki traust á milli bræðranna.